نوعی از زنبورداری وجود دارد که میتوان آن را بکر و دستنخورده تلقی کرد و به دور از تکنیکهای رایج پرورش زنبور و عسل است. این روش شامل قرار دادن کندو در کوهپایههای با پوشش گیاهی مناسب و برداشت میزان بهرهوری هر کندو میباشد. عسل بهدستآمده از این شیوه را ما «عسل کوهستان» مینامیم. عسل کوهستان اُردلو به دلیل محیط طبیعی و بکر خود، طعمی خاص و عطری دلانگیز دارد که آن را از سایر انواع عسل متمایز میکند. زنبورهای عسل در این محیطهای کوهستانی از گلها و گیاهان وحشی تغذیه میکنند که باعث میشود عسل تولیدی دارای خواص دارویی و تغذیهای بیشتری باشد. از طرفی، نبود دخالتهای کمکی در فرآیند تولید این عسل، کیفیت و خالصی آن را حفظ میکند. این روش سنتی و طبیعی از جمله شیوههایی است که به حفظ تنوع زیستی و پایداری محیط زیست نیز کمک میکند.
دیدگاه خود را بنویسید